De toespraak, zoals uitgesproken
Kjeld Mooi, bij de Kruiskerk aan de Kerkweg in Wezep, de dag vóór Coming-Outdag.
Goedemorgen, lieve mensen.
‘Doe maar gewoon normaal. Dan doe je al gek genoeg.’
Hoe vaak hebben we dat hier gehoord? Op een verjaardag. In de kantine. Aan de keukentafel. Meestal wordt het achteloos gezegd. Maar voor sommige dorpsgenoten betekent het iets heel anders. Het betekent: wees maar niet wie je bent. Niet hier.
Mijn naam is Kjeld. En ik heet jullie graag welkom op een historische dag voor de gemeente Oldebroek!
Nog geen week geleden bedacht ik deze actie. Ik hoopte op vijftig regenboogvlaggen. Vijftig, verspreid over onze gemeente. Dat leek me al heel wat… Maar vandaag hangen er 379 vlaggen! In Wezep, in Oldebroek, in Hattemerbroek, in ’t Loo, in Oosterwolde en in Noordeinde. In straten waar nog nooit eerder een regenboogvlag heeft gehangen.
En waarom doen we dit? Daarvoor moeten we even terug.
Na de manifestatie bij het gemeentehuis kreeg ik een bericht op Instagram. Van een meisje uit onze gemeente. Laten we haar Merel noemen. Ze schreef dat ze er graag bij had willen zijn. Maar ze durfde niet. Ze is nog niet uit de kast.
Dat bericht is me bijgebleven. Want Merel woont hier. Ze gaat hier naar school. Ze fietst door dezelfde straten als wij. Dit is haar dorp. Hier zou ze zich thuis moeten voelen.
En dan ziet ze de berichten voorbijkomen. Oldebroek staat inmiddels bekend als de anti-lhbti gemeente van Nederland. De regenboogvlag is onchristelijk en woke en de acceptatie onder leeftijdsgenoten is afgenomen.
Daar ging het veel over de laatste weken, over lhbti-acceptatie. En eerlijk gezegd ben ik een beetje moe van dat woord.
Want feit is dat er hier jongeren opgroeien die bang zijn om zichzelf te zijn. Dat er kinderen zijn die thuis niet durven te vertellen op wie ze verliefd zijn. Dat er mensen worden nagekeken, nageroepen en zelfs bespuugd. Dat gebeurt hier in ons Oldebroek.
En als we het dan toch over acceptatie hebben…
Ik accepteer niet dat mensen zich moeten verstoppen om veilig te zijn. Ik accepteer niet dat jongeren hier opgroeien met het idee dat er iets mis met ze is. En ik accepteer niet dat Merel zich in haar eigen dorp een vreemde voelt. In ons Oldebroek.
En daar iets aan veranderen, dat kan ik niet alleen. Dat kan ook de gemeente niet alleen. Dat is aan ons allemaal. En gelukkig zijn er heel veel mensen die dat begrijpen.
Deze zomer begon het met een regenboog in de krant. Twee volle pagina’s. Meer dan 250 mensen betaalden mee. Een week later stonden we met honderden voor het gemeentehuis. En kijk nu eens om je heen!
Vandaag hangen er 379 regenboogvlaggen. In onze straten. Bij onze buren. Bij mensen die vinden dat iedereen hier zichzelf moet kunnen zijn. En ook dát is Oldebroek!
Straks hijsen we hier samen de regenboogvlag. Een prachtig moment. En daar mogen we trots op zijn. Maar met een vlag alleen zijn we er niet.
Want als we echt willen dat iedereen erbij hoort, dan moeten we daarvoor werken. Dan lach je niet mee met dat grapje in de kantine. Dan zeg je iets als iemand op straat wordt nageroepen. Dan zorg je dat je kind thuis alles durft te vertellen.
En ik weet dat er mensen zijn die deze vlag niet willen uithangen. Vanwege hun geloof of om een andere reden. Ik ken er een paar. En ik weet dat ook zij willen dat jongeren als Merel veilig kunnen opgroeien. Daarom wil ik juist aan hen vragen: hoe laat jij dat zien?
Want je hoeft geen regenboogvlag uit te hangen om Merel thuis te laten zijn.
Ik wil Oldebroek vooruit. Naar een gemeente waar iedereen zich thuis kan voelen. Waar alle Merels vrij zijn.
En daarom ga ik op korte termijn met wethouder Doornwaard in gesprek over wat we voor lhbti-inwoners kunnen doen. Daar zal ik me hard voor maken. En daar gaat de wethouder me bij helpen. Alleen samen kan Oldebroek vooruit.
Morgen hangen de meeste regenboogvlaggen niet meer. Maar Merel woont hier morgen nog steeds.
Dus ik wil jullie allemaal één vraag meegeven. Ook aan de mensen die vandaag geen regenboogvlag uithangen.
Wat wordt morgen jouw vlag?
En Merel, als je dit ziet, wil ik je nog iets zeggen.
Misschien heb je weleens gehoord dat je maar gewoon ‘normaal’ moet doen. Maar kijk vandaag eens om je heen. Naar al die mensen. Naar al die vlaggen.
Wij zien jou.
En vergeet nooit: dít is óók Oldebroek!